Τετάρτη, 8 Νοεμβρίου 2017

Σεργιάνισες στα όνειρα


Τα σύννεφα σκεπάζουνε αυτόν τον τόπο
με ένα δάκρυ σου στερεύεις της αλήθειες
και ο κόσμος σου χαμένος στις συνήθειες
ελπίζει σε ένα μέλλον με άλλον τρόπο.

Σέρνεσαι ολόψυχα σε δρόμους και βρυχάσαι
τα μάτια σου κοιτάζουν ολόγυρα που να σαι
μήπως και στείλανε η μέδουσες σημάδι
στα άδυτα της μοίρας σου θες να σαι.

Περπάτησες σε γέφυρες που ήταν παλιά λημέρια
ξανάζησες οράματα που χες ξανά πονέσει
με όργανα και μουσικές κοιτάζοντας τα αστέρια
ελπίζοντας στο αύριο να πάρεις μία θέση.

Σεργιάνισες στα όνειρα της μάνα σου το χάδι
μα τίποτα δεν γλίτωσε στου χρόνου την απόχη
όσο και αν ήθελες της άμοιρης το δάκρυ
το κρύψανε της τρέλας σου τα τέρατα στην νιότη.

Τρίτη, 29 Νοεμβρίου 2016

Αόρατο Κελί

Ήρθε ο χειμώνας ο βαρύς και έξω βρέχει 
με μια πένα σου για χρονιά προσπαθείς 
να γράψεις αυτά που δεν έγραψε κάνεις 
και για όλα τα άλλα που ο κόσμος δεν αντέχει 

Ώμος το ένιωσες και συ προτού το γράψεις 

να τρέχει μπρος σου ένα αόρατο κελί 
να μην σε αφήνει την ψυχή σου για να ψάξεις 
την ζωή σου να αρπάξεις νοσταλγείς 
και αυτή να σου γλιστράει σαν το χέλι 

Μα να ξέρεις εσένα δεν σε άγγιξε ο πόνος

γιατί η άνθρωποι δεν νοιάζονται πληγώνουν 
για τα όνειρα που πάντα τους τελειώνουν 
είναι η φύση τους παράξενα ψυχρή δραπέτης μόνος 

Κι είσαι τώρα χρονιά ανήμπορος και κουρασμένος 

σκυφτός διαβάτης σε μια πόλη εγκλωβισμένος 
δεν σε νοιάζει τελικά που δεν μπορείς 
να γράψεις αυτά που δεν έγραψε κάνεις 
και για όλα τα άλλα που ο κόσμος δεν αντέχει.

Κυριακή, 14 Δεκεμβρίου 2014

Ο χρόνος

                         
Είσαι φιγούρα και περνάς τα χρόνια βλέπεις μόνο
μιας άλλης νιότης ο παθόν που κράταγες στον χρόνο
να σου θυμίζει την στιγμή αυτό πονάει πάντα
και όχι της νιότης σου το φως πιο κάτω στα τριάντα

Κι όταν περάσεις τον σταθμό και πάλι μείνεις μόνος
σαν τον αλήτη μοναχό που τον ξοδεύει ο φθόνος
σκέψου πως έφτασες εδώ και μην το βάζεις κάτω
γιατί ο χρόνος θέλει και μαγκιά καθώς θα πιάνει πάτο

Θα χεις να σκέφτεσαι πολλά και ξέρεις είναι ωραία
όταν θυμάσαι της στιγμές με φίλους και παρέα
όλα μένουν στο μυαλό κανείς δεν στα πειράζει
και ούτε ο θάνατος μπορεί εσένα να υποτάζει

Γιατί η ψυχή μας είναι  αρχηγός και μόνο αυτή το ξέρει
πως ότι και αν ζούμε ευτυχώς αυτή μας τα προσφέρει
κι όχι του χρόνου οι στιγμές που χάνονται στον πόνο
γι αυτό την ψυχή σου να αγαπάς αυτή θα μείνει μόνο.


                                                                                                     Ζάκυνθος 15/12/2014

Τετάρτη, 6 Νοεμβρίου 2013

Είναι ψέμα

Βαριά η ανάσα περπατάω τα σοκάκια
τρεις το βράδυ μεθυσμένος και ξενύχτης
κάτι πόρνες με κοιτάζουν στα μπαράκια
κοίτα λένε πως κατάντησε ο αλήτης.


μα δεν ξέρουν πως με πνίγουν η ελπίδες
ότι για χρόνια κουβαλάω μια αυταπάτη
στο μυαλό μου πως χαράζουν η λεπίδες
πρέπει να βρω της ζωής το μονοπάτι.


Μένω μόνος και δεν έχω πια εικόνες
το μυαλό μου έχει πάρει άλλη στρέψη
την ζωή μου την φοβίζουν η θαμώνες
και το όπλο με έχει τώρα  σημαδέψει.


Είναι ψέμα πως θα αλλάξουν όλα γύρω
και η ζωή μου τώρα θα μπει σε μια τάξη
στα τριάντα και τα τέσσερα τριγύρω
είναι ώρα για να κάνω καμιά πράξη.












Παρασκευή, 24 Φεβρουαρίου 2012

Σκέψεις θολές

Σκέψεις θολές ποζάρουν στο μπαλκόνι
βουβά τα όνειρα γκρεμίζουν της συνήθειες
χλομά τα πρόσωπα κοιτάζουνε το χιόνι
κανείς δεν πρόλαβε να δείξει της αλήθειες.


Είναι ο έρωτας στα μάτια σου αλήτης
με ένα βλέμμα σου τον κόσμο τον κερδίζεις
στο πλάι σου μένω απρόσμενος ξενύχτης
μα σε ένα όνειρο το δάκρυ σου σκορπίζεις.


Στο κορμί σου τα σημάδια σου μου δείχνεις
και μου λες πως όλοι σε είχαν στιγματίσει.


Ξανάρχισε ο φόβος σου στο δρόμο να ζυγώνει
και σκέφτεσαι στιγμές  που χες παλιά ματώσει
κοιτάς τριγύρω σου μα νιώθεις πάλη μονή
μα ο χρόνος ξέρει πως να τα  διορθώσει. 

Τρίτη, 29 Νοεμβρίου 2011

Μια μέρα θα γυρίσεις


Με μάτια ορθάνοιχτα κοιτάζω το ταβάνι
η απουσία σου τον χρόνο τον ξοδεύει
θυμάμαι μου έταξες μια βόλτα στο λιμάνι
μα η αύρα σου τον πόνο ταξιδεύει.


Με παραμύθια τώρα τρέφω τις ελπίδες 
ταξιδεύω σε ένα κόσμο που βουλιάζει
το κορμί μου το χαράζουνε λεπίδες
η πληγή αιμορραγεί μα δεν με νοιάζει.


Με άφησες μόνο να μετράω αναμνήσεις
και να πείθομαι πως μια μέρα θα γυρίσεις.


Και αν έφταιξα σε αυτό μας το παιχνίδι
δεν ήταν λόγος  μονάχο να μ'αφήσεις
στην ζωή μου ήσουν ένα όμορφο στολίδι
μα ο χρόνος τώρα όλα τα έχει σβήσει.


Εύχομαι να είσαι για πάντα ευτυχισμένη
θα σ'αγαπώ όσο δεν σ'αγάπησε κανείς
αν κάποια στιγμή βρεθείς μετανιωμένη
ξέρεις τον δρόμο για να'ρθεις να με βρεις.

Κυριακή, 6 Νοεμβρίου 2011

Σχοινοβάτης

Μια κατάρα χρόνια τον τραβάει
το κορμί του κρατά βασανισμένα
την ψυχή του τώρα δεν πουλάει
και αναμνήσεις σβήνουν όλο ένα.


Βλέπει όνειρα να καίνε την στιγμή του
σε μπουντρούμια ζει τώρα για χρόνια
χάνει δύναμη μα δείχνει την πυγμή του
για ένα ψεύτικο παιχνίδι με τα πιόνια.


Σχοινοβάτης αιωρείται στο σκοτάδι
σε σκοινί μισό κομμένο που βαστάει
παζαρεύει την ψυχή του με τον Άδη
την ζωή του τόσο άδικα σκορπάει.


Και ξυπνάει πάλη νύχτα φοβισμένος
ξανά ακούει να τραντάζετε το χώμα
είναι χρόνια σε κελί παγιδευμένος
κι η ψυχή του αποδρά απ΄το στόμα.




Σεργιάνισες στα όνειρα

Τα σύννεφα σκεπάζουνε αυτόν τον τόπο με ένα δάκρυ σου στερεύεις της αλήθειες και ο κόσμος σου χαμένος στις συνήθειες ελπίζει σε ένα μέλ...